Vandaag had ik er één. Zo’n dag. Zo’n dag dat niks moet. Zo’n dag dat er niks gepland is. Geen moeten, geen blik op de klok, geen afspraken. Gewoon zien. Zien hoe het loopt. Zien wat de dag brengt. Go with the flow. Luisteren naar wat mijn hart en mijn gevoel mij ingaven.

Het werd een mooie dag. Een dag met verrassingen, met actie, met rust, met loslaten en weggooien, ordenen, ruimte scheppen en zoveel dingen die op hun plek vielen en op het juiste moment kwamen. Ik kan zo genieten van zo’n dag. Zo’n dag waarop alles kan. Zo’n dag waarop alles mag. Het mooie is dat alles goed is, niks kan tegenvallen of anders lopen omdat er niks gepland was. Een cadeautje zo’n dag als vandaag. Ik geef mezelf die dagen steeds vaker cadeau. Het zijn geniet- en oplaadmomenten.

Hans Peter Roel noemde tijdens de Ki-workshop dat het zo fijn is om momenten in te plannen (liefst een dag) waarop je niks gaat plannen. Een kruis in je agenda. Geen afspraken, gewoon kijken wat er gebeurt en wat je gaat doet. Het brengt je veel. Ik had deze dagen al. Maar neem ze steeds vaker. Echt een aanrader om meer energie te krijgen en je weer te kunnen verwonderen.

Vandaag weer een mooie van Ki Facebook

Te mooi en waar om niet te delen: vandaag weer een Facebook-bericht van Ki

Ki is zo eenvoudig, dat is eigenlijk gewoon bijzonder. Na bijna 50 dagen Ki, ben ik er van overtuigd dat de balans tussen hoofd, hart en lichaam zoek is geraakt in de loop der tijden. Van origine zijn wij bezig geweest vanuit ons lichaam. Op zoek naar eten, de hele dag beweging. Maar ook rust bij het kampvuur en voldoende slaap. In de tijd van tegenwoordig lijkt kennis de overhand te hebben. Zo jammer, want de verhouding hoofd, hart en lichaam zouden gelijkmatig verdeeld moeten zijn. Het denken, voelen en doen. Ik merk dat ik het productiefst, ontspannendst en energiekst ben als ik gedurende de dag de verhouding van het hoofd, hart en lichaam evenwichtig verdeel. Als ik te veel doe, of te veel denk, of te veel voel, dan ben in sneller uitgeblust. Mooie bewustwording.

Vandaag de post van Ki-Facebook 

Hoe breng je de aandacht in de onderbuik?

Het klinkt eenvoudig om de aandacht en het lichaamsgewicht in de onderbuik te laten rusten, maar hoe doe je dat? Dat is heel eenvoudig. Je voelt je onderbuik (kunt deze zelfs even aanraken) en laat de spanning in je lichaam los. Naast je aandacht rust nu automatisch ook het lichaamsgewicht in de onderbuik. Om het jezelf gemakkelijker te maken, kun je het Ki-punt in de onderbuik even aanraken of via een ronddraaiende beweging met je vinger masseren. Merk op dat je hoofd leeg en helder wordt. Zodra je weer in de stress schiet, raak je met je vinger of hand de onderbuik aan en breng je opnieuw je lichaamsgewicht en aandacht naar beneden. (spanning laten zakken) 
Een goede manier om de aandacht in de onderbuik vast te houden is om je Ki-punt in de onderbuik eerst te voelen en vervolgens denkbeeldig oneindig keer te halveren. Stel het Ki-punt in de onderbuik voor als een kleine oranje bal. Deze oranje bal ga je in gedachten zo vaak achtereen halveren tot er niets zichtbaar meer is. dan laat je het gevoel en de gedachte los. Nu zit je langdurig in je Ki-kracht.
Hoe meer je met de Ki-kracht in de onderbuik oefent, hoe sneller de aandacht en het lichaamsgewicht op de plaats komt waar het thuishoort.
Citaat uit het boek “Ki”
www.kicentrum.nl

Het kleeft heel erg. Al die gedachten die steeds in mijn hoofd komen. Ze floepen steeds op. Net zoals die pop-ups op internet. Te pas en te onpas. Floep, daar is er weer één. En soms kan je ze weg klikken, maar soms blijven ze opkomen. Het lijkt wel of je ze bent….. die gedachten…… alsof jij jouw gedachten bent. Ze overheersen je gevoel en je hart. Je gedachten, je ego wil winnen. Altijd maar weer. Ze kleven als kauwgom. Als je ze wilt weghalen, dan blijft er zo’n kauwgomdraad hangen. Het is niet zo makkelijk door die kleefkracht die gedachten op te lossen. Toch zijn er oplosmiddelen voor die kleeftroep. Wandelen in de natuur lost die klevingen op. Rust pakken, mediteren, bewust letten op je ademhaling. Daardoor gaat je energie ook beter stromen.

Het lukte! Vanochtend werd ik op tijd wakker en ik besloot om er uit te gaan. Okee,  okee, ik ga het toegeven…… in eerste instantie om het raam open te doen (dat ik ik gisteravond had gesloten door geluid van burenfeestje). Maar toen ik eruit was nam ik het dappere besluit om eruit te blijven. En daar ben ik nu zo blij mee. Mezelf kennende lag ik anders nog op één oor. Nu ben ik de ochtend gestart met een fijn stiltemoment en Ki-oefening. Een warm app-gesprek met vriendin en even naar buiten geweest om de frisse lucht in te ademen. Zo’n heerlijk gevoel. Zo’n gezonde voeding. Het bewust en met aandacht inademen van de buitenlucht zorgt voor een fris gevoel. Het voelt alsof je een shot met energie naar binnen slurpt…….. Nu ik er aan denk, krijg ik er weer zin in. Het lijkt wel een verslaving. Maar gelukkig een gezonde. Ik ga dit bericht afsluiten en snel naar buiten een nieuwe teug energie pikken van de buitenlucht.

Vandaag een oefening uit Ki werkboek: De natuurlijke (buik)ademhaling

De natuurlijke ademhaling vindt plaats in de onderbuik en gaat als volgt:
Tijdens de inademing komt de onderbuik naar voren. Leg je hand eens op je buik om dit te voelen.
Tijdens de uitademing trek je de lage buikspieren in. Je buik plat als het ware af en trekt naar binnen.
Laat nu je buikspieren helemaal los en merk dat je automatisch weer inademt en dat je buik zich vult.

Ik merkte dat de afgelopen twee dagen de Ki-oefeningen op een laag pitje stonden. Drukte en waan van de dag voerden de boventoon. Gelukkig is er mijn “Mindfulness Bell”-app. Deze laat op onwillekeurige momenten een gong-geluid horen. Als ik deze hoor dan is dat voor mij een herinnering om een rechte houding aan te nemen en te checken of ik nog wel vanuit mijn buik ademhaal. Zo niet, dan focus ik mij daarop. Dat helpt mij om er toch steeds aan herinnert te worden.

Gelukkig staat het weekend voor de deur. Dan vind ik het veel makkelijker om bewust rust- en stiltemomenten in te lassen. En ik merk dat die momenten heel waardevol voor mij zijn. Door die momenten krijg ik steeds meer rust in mijn hoofd en voel ik me steeds sterker.

Vandaag verwijs ik naar Facebookpagina-bericht van Ki van vandaag. Het gaat over Krachtige Kinderen. Het mooiste wat je je kinderen kunt geven!