Tijdens mijn wandeling in de héérlijke najaarszon kwam het woord “welvaart” bij mij opduiken. Wat is het leven veranderd sinds de welvaart er is. Wat heeft het ons enorm veel gebracht. En wat heeft het ons een hoop opgeleverd.
Door de welvaart is er steeds meer snelheid, we racen maar door. Steeds harder, sneller en nog meer jakkeren. Daarnaast zijn we constant bereikbaar. Allerlei piepjes, ringtones en pop-ups herinneren ons aan wat we moeten doen, houden ons van alles op de hoogte en zorgt ervoor dat we niks missen. Ook heeft het ervoor gezorgd dat we steeds meer willen, een groter huis, de nieuwste gadgets en steeds vaker op vakantie.
Ja, de welvaart heeft ons wel vaart gebracht. Heel veel vaart. Zoveel vaart dat we in paniek raken als er ineens stilte is of als iets wel erg langzaam gaat. We willen doordenderen, niks missen, want anders……..
Ja, want anders wat? Wat zou er anders gebeuren? Zouden we dan misschien rust krijgen? Kunnen luisteren naar onszelf? Voelen waar we echt behoefte aan hebben. Kunnen leven in het moment. Genieten van het nu. Niet bezig zijn met de toekomst of het verleden. Maar leven in het heden.
Van wel vaart naar geen vaart. Ontsnellen, vertragen, rust pakken. Is stilstand echt achteruitgang? Of is het een vaart naar het wel(zijn) van ons eigen ik?
