Ik heb even getwijfeld of ik het volgende wel openbaar zou gaan maken, maar mijn motto “delen is vermenigvuldigen” heeft de doorslag gegeven het wel te doen. Dus hierbij mijn verhaal van vandaag: Vanochtend heb ik mezelf een reis gegund. Een reis om mezelf op te laden en  te voorzien van nieuwe energie. Want ik merkte dat dat nodig was. Ik zat de afgelopen twee dagen te veel in mijn hoofd. De ki-oefeningen hadden slechts een kort effect. Gisteravond duurde het weer heel lang voordat ik de slaap kon vatten, mijn aandacht bleef in mijn hoofd zitten. Daar wilde ik verandering in hebben. Als zzp-er (zalig zonder prikklok) besloot ik mezelf een reis te gunnen. Ik ben naar de Maasvlakte en Willemstunnel van Rotterdam geweest, de Deltawerken van Zeeland, de havenmond in IJmuiden, ik zag de kustlijn van Thyboron in Denemarken en tot slot nog langs de haven van Beyrouth in Syrië. Met andere woorden: ik ben wezen struinen door het Waterloopbos. Mijn favoriete bos, waar decennia lang ingenieurs van het Waterloopkundig Laboratorium onderzoek hebben gedaan met proefmodellen van wereldwaterwerken.

Bij de eerste zitplek was het moeilijk om me te ontspannen. Ik kreeg mijn aandacht slecht bij mijn ademhaling. Helemaal toen ik (voor de eerste keer in mijn leven) een ijsvogel zag. Ik wilde hem vastleggen op mijn camera, maar toen was hij alweer gevlogen. Bij het volgende bankje ging het ontspannen al ietsje beter. Maar ik ging al snel weer op pad, verder het bos in. Onderweg veel mooie plaatjes geschoten. Het fotograferen werkt erg ontspannend voor mij, helemaal in combinatie met het bos en het stromende water dat je op veel plaatsen in het bos hoort en ziet. Zitplek drie, op een muurtje bij een stuw, bracht me meer rust. Maar het vierde rustmoment dat ik mezelf gunde was letterlijk en figuurlijk opladen. De zon kwam een tijdje achter de wolken vandaan en ik zat heerlijk bij het schaalmodel van de deltawerken. Nadat de snerpende waarschuwingsgeluiden van een vogel wegstierven was het een oase van stilte. Ik heb daar heel lang gezeten en op een gegeven moment voelde ik mijn energie volop stromen. Een tintelend gevoel dat door mijn hele lijf ging. Voldaan en opgeladen wandelde ik verder en schoot nog wat mooie plaatjes. Deze reis, die ik mezelf cadeau gaf, was een echte oppepper. Ik had weer energie voor tien en heb ’s middags nog flink wat werk kunnen verzetten.

Waarom ik twijfelde om dit te delen? Ik vind het Waterloopbos zo’n heerlijke plek. De combinatie van het stromende water, de waterwerk-schaalmodellen en de natuur zijn uniek. Waarschijnlijk één van de redenen dat het Waterloopbos sinds dit jaar de status van Rijksmonument heeft gekregen. Maar wat ik ook zo fijn vind aan het bos is de stilte en rust. In het eerste uur dat ik daar liep ben ik geen mens tegen gekomen. Daarna maar heel af en toe. En omdat ik wil blijven genieten van kalmte en stilheid daar wil ik jullie het volgende vragen: als ik je enthousiast hebt gemaakt voor dit unieke Waterloopbos,  wil je dan beloven dat je er niet al te vaak gaat komen? Zodat de sereniteit behouden blijft. Alvast bedankt 😉

Meer informatie over het Waterloopbos.

Vanochtend weer direct uit mijn bed gesprongen toen ik ontwaakt was. De wekker was nog niet gegaan en dus werd ik op een natuurlijke manier wakker. Voor mij begon de dag daardoor een uur eerder dan gepland. Ik heb een productieve dag gehad en veel korte ki-oefeningen gedaan.  Vooral principe 1, aandacht in je Ki-punt, veel toegepast. Dit is een oefening die je eigenlijk elk moment van de dag kan doen. Je laat je aandacht, ademhaling en je gewicht in je Ki-punt rusten. (Je Ki-punt zit ongeveer drie platte vingers onder je navel. Als je kucht, drukt het Ki-punt licht naar buiten.) Als je goed geankerd bent in je Ki-punt, dan blijf je als een blok staan. Als jouw aandacht en gewicht echt in het Ki-punt rusten, dan ben je niet om te duwen. Zodra je er bij na gaat denken, gaat het mis. Dat gebeurde mij gisteravond ook. Ik stapte met een vol hoofd mijn bed in en kon mijn aandacht, ademhaling en gewicht niet 1-2-3 in mijn Ki-punt krijgen. Mijn gedachten waren te sterk. Ik heb het wel eens vaker dat er, vlak voor ik in slaap val, allerlei ideeën ontstaan. Daar word ik dan zo enthousiast van, dat ik de slaap moeilijk kan vatten, ondanks mijn ontspanningspogingen. De ideeën noteer ik op een  kladblok dat ik naast mijn bed heb liggen. Zo zijn er heel wat ideeën ontkiemt in de momenten (vlak) voor dat ik naar mijn onderbewust zijn ga. En een aantal ideeën daarvan zijn in werkelijkheid al gegroeid en soms zelfs al geoogst!

Wat ik zelf een mooie energiebespaarder vind is de volgende: Stoppen met je druk maken over de zienswijze van anderen. Iedereen doet zijn best en bekijkt de wereld door zijn eigen bril. Er is geen waarheid of er zijn een heleboel waarheden (het is maar net hoe je het bekijkt). Als je loslaat met vasthouden aan DE waarheid, dan bespaar je jezelf en een ander veel energie. Vanuit een andere hoek kan iets er heel anders uitzien. Hans Peter Roel liet tijdens de ki-workshop een foto zien van een kunstwerk. Als je aan de ene kant van het kunstwerk staat, zie je YES staan. Als je vanuit een andere kant naar hetzelfde kunstwerk kijkt,  dan zie je NO staan. En zo is het in dagelijkse leven ook. Iedereen heeft zijn eigen kijk, als we dat gegeven nu eens als enige waarheid bestempelen, dan zouden we elkaar nooit meer hoeven overtuigen van ons gelijk. Wat een tijd en energie zullen we dan overhouden. 😉

Wauw, dag 10….. 2 cijfers in het getal, dat klinkt al veel! En ik merk het ook aan mezelf dat de ki-oefeningen vruchten afwerpen. Afgelopen week is het me drie keer gelukt om in één keer mijn bed uit te stappen zodra ik wakker was. Dat is een hele prestatie voor mij, een super-snoozer! Maar het voelt goed. Ik sla de dekens van mij af zodra ik vanuit mijn onderbewustzijn ontwaak. Dan stap ik meteen uit mijn bed en was mezelf met koud water of stap onder de douche en spoel af met koud water. Ik probeer ook gelijk een korte ki-oefening te doen. Zo begin ik mijn dag fris en ik verleng mijn dag zo enorm.  En het bijzondere is dat ik me minder moe voel.

Ik zag vorig jaar al eens een filmpje over niet-snoozen. Toen kon ik mezelf er niet toe zetten om snoozen te laten. Ik ben blij dat ik er in Ki-werkboek weer over las en het nu heb toegepast. Door het meteen-opstaan-ritueel heb ik niet alleen meer tijd, maar ook meer productiviteit op een dag!

Ik blijf me verbazen over de eenvoud van de oefeningen. Niks ingewikkelds of langdradigs. Binnen enkele minuten heb je een oefening toegepast en voel je meer energie en/of jezelf weer helemaal fris en vol goede zin. Het lastigste is jezelf er toe zetten 😉 . Als ik me wat futloos en moe voel dan is de stap naar een oefening doen groter dan wanneer ik lekker in mijn vel zit. Terwijl ik door het doen van een oefening mezelf sneller in fijnere stemming kan brengen. Daar zit het omslagpunt! Gister heb ik gekeken naar “24 uur met Jeroen van Koningsbrugge”. Fantastisch hoe hij in het leven staat na allerlei heftige omstandigheden. Volgens mij stroomt zijn innerlijke energie behoorlijk. Hij kan in ieder geval snel uit een mindere situatie stappen. Mooi voorbeeld.

Vandaag met fijne herinneringen gedacht aan vorige week vrijdagmiddag. Toen was ik met 29 anderen in het witte kerkje in Baarn voor de ki-workshop van Hans Peter Roel. Het was fantastisch om de energie te voelen, in jezelf maar ook door de verbinding met anderen.

Eén week verder ben ik nu. Een week waarin ik vooral gelet heb op mijn houding, kijken of ik goed stond of zat. Zo dat mijn energie optimaal kan stromen. Ik heb gemerkt dat het niet vanzelf gaat. Dat de neiging om terug te vallen in wat ik altijd deed de makkelijkste weg is. Maar die weg wil ik niet meer gaan. Ik wil de energie en levenskracht blijven voelen. Gelukkig helpen de oefeningen en deze blog! Nog 100 dagen te gaan voordat ki in mijn leven is ingesleten als een gewoonte waar ik niet meer zonder kan en vooral niet wil!

Gisteravond heb ik met mijn zoons de oefening “De onbuigzame arm” gedaan. De reacties waren gaaf: “Huh, hoe doe je dat?”. De verbazing was van hun gezichten af te lezen! Zo mooi om te zien dat je het krachtigs bent zonder inspanning. Ook na het doen van andere ki-oefeningen voel ik me sterk(er). Soms voel ik echt letterlijk en figuurlijk de spanning van mijn schouders afglijden.  Een mooie gedachte: ontspan en voel je innerlijke kracht! 

De “IJs-water-stoom” oefening is een topper, helemaal als ik direct daarna de oefening “levend water” doet. Als ik deze twee oefeningen doen, zorg ik binnen 3 minuten voor een verkwikkend, fris, tintelend gevoel. Als het even te druk of te veel wordt in mijn hoofd zorgen deze twee oefeningen voor een snelle opfrissing. Makkelijk toe te passen, dus.Toch merk ik dat ik er echt aan moet denken om het te doen. Een nieuwe gewoonte is er niet zomaar. Daar is toch echt doorzettingsvermogen en discipline voor nodig. Maar ik ga er voor, want ik merk dat het werkt! Tot nu toe lukt het zeker vijf keer per dag om kortere of langere tijd wat ki-oefeningen te doen. De oefeningen zijn makkelijk, het er echt aan denken minder makkelijk. Maar omdat het zo snel toepasbaar is en zo’n fijn resultaat geeft zijn de ki-oefeningen letterlijk en figuurlijk gezien echte oppeppers.

Wat mij het meest opvalt, na vijf dagen ki, is dat mijn houding veranderd. Ik loop rechter op en met mijn gewicht op mijn voorvoet (en dus niet meer op mijn hak). Soms gaat dat al vanzelf, soms herinner ik mezelf eraan. Als ik dan (bewust) mijn gewicht op mijn voorvoet zet en mijn rug recht (door middel van het onzichtbare koord) dan voel ik me vanzelf al een stuk beter. Het leuke is dat door mijn rechte lichaamshouding mijn houding ten opzichte van alles om mij heen ook veranderd. Mijn oog valt op dingen, die ik anders niet zag. Een nieuwe kijk……. verwondering…… dat voelt fijn!

Dag 4 van Ki. Vrijdagavond en zaterdag zat ik nog helemaal vol van energie na de bijzondere ervaring tijdens de workshop. Gisteravond merkte ik dat het alweer wat begon af te nemen. En dat wil ik dus voorkomen. Je vervalt zo snel weer in je oude gewoontes omdat dat, op dat moment, oud en dus vertrouwd is. Maar dat wil ik dus NIET! 108 dagen ga ik volhouden, want ik wil levensenergie laten stromen.
Gisteravond in bed de ontspan-oefening gedaan (van bladzijde 94 uit het Ki Werkboek). Dat ging niet vanzelf, maar het lukte uiteindelijk en ik voelde de tinteling door mijn hele lijf. Daardoor ontstond een héérlijke relaxed toestand, waardoor ik snel insliep. Ik had mijzelf ook voorgenomen om het “snel-opstaan-ritueel” vanochtend toe te gaan passen, maar dat lukte (nog) niet. Dat snoozen en blijven liggen zit diep ingesleten, dat heeft tijd nodig. Gelukkig heb ik 108 dagen 😉

Vanochtend kreeg ik een fris energiek gevoel na het doen van de oefeningen “IJs-water-stoom” en “Levend Water”. Binnen drie minuten voelde ik energie voor tien!

Er is ook een Facebookpagina van Ki