Tot  anderhalf jaar geleden moest ik bij het woord “meditatie” denken aan een beeld van een iemand die urenlang in kleermakerszit op een kleedje zat met handen naar voren. Woorden zoals “zweverig” en “niet-Nederlands” en nog veel meer vooroordelen kwamen dan bij mij bovendrijven. Sinds begin 2014 probeer ik oordeelloos te zijn (wat niet makkelijk is en met vallen en opstaan gaat, maar wel heel fijn is en zoveel moois brengt). Ook mijn vastgeroeste denkbeelden van meditatie moesten er dus aan geloven! Vorig jaar, rond deze tijd, ben ik begonnen met mijn stilte-momenten (zo noem ik mijn meditaties en andere momenten die me dichter bij mezelf brengen). Op een avond tikte ik  in de zoekbalk op YouTube de woorden meditatie en rust in. Een korte meditatie met een prettige stem nam me mee. Mee in een onbekend gebied, een nieuwe wereld voor mij. Okee, ik geef eerlijk toe, het was best even wennen, maar wat gaf het een rust en wat sliep ik die nacht buitengewoon rustig. Vanaf dat moment ben ik vaker gaan mediteren. Gewoon gezocht op YouTube en fijne meditaties opgeslagen in een speciaal mapje in mijn account.

Bij Ki gaat het ook om de stilte-momenten. Ik merk dat de dagen waarop ik mediteer, dat die balans brengen en rust. En ik weet nu dat mediteren helemaal niet in kleermakerszit op de grond hoeft en dat het niet uren hoeft te duren. Het kan altijd en overal. Staand, zittend, liggend of lopend. Kort of lang. Met ogen open of dicht. Even teruggaan en concentreren op je ademhaling is vaak al voldoende om rustig te worden. Hoe langer je het doet, hoe meer rust je ervaart. Ik ben zo blij dat ik mijn meditatie-vooroordelen heb losgelaten.

Tenslotte de mooie post van Ki-Facebook van gisteren.

Loskomen van de sleur

Herken je dit gevoel: je hebt net de kerstballen naar zolder gebracht of de paaseitjes liggen alweer in de winkel. De dagen vliegen voorbij en je bent een speelbal van de tijd. Dag in, dag uit word je gezogen in het heilige moeten, sociale verplichtingen, prestaties leveren op het werk. ’s Avonds plof je uitgeblust en doodmoe voor de buis om weer genoeg energie op te doen om morgen je wederom staande te houden in de ratrace, die carrière heet.

Kan dat anders?
Ja is het volmondige antwoord. Door uit de ratrace van alledag te stappen. Maar hoe doe je dat? Je kunt uiteraard op reis gaan en letterlijk uit de ratrace van alledag stappen. Alleen voor degenen, die het financieel en maatschappelijk kunnen veroorloven, is dit een begaanbare route om echt tot jezelf te komen.
Voor alle anderen is er een reis, die je naar binnen kunt maken. Daar zit stilte en huist je ziel. Door je ogen te sluiten en externe prikkels buiten te sluiten, kom je los van je dagelijkse denken en raak je weer in contact met je gevoel en met jezelf. Door dagelijks te mediteren en de stilte op te zoeken, kom je los van de sleur van het leven. Plan elke dag minimaal tien minuten voor jezelf!